Category: A Khmer Dictionary

ប៉ូតង់ស្យែលសំណាយ

?ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា ភាពខុសគា្ននៃបូតង់ស្យែលឆ្លងកាតព្រំដែនរវាង សូលុយស្យុងអេឡិចត្រូលីតដែលមានសមាសភាគខុសគា្ន។ គេហៅម្យ៉ាងទៀតថា ប៉ូតង់ស្យែលប្រសព្វវត្ថុរាវ។

ប៉ូតង់ស្យែលលំនឹង

?ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា ឮចំណុចដែលក្នុងនោះល្បឿនប្រតិកម្មទៅ និងត្រឡប់ស្មើគ្នាក្នុងសូលុយស្យុងអេឡិចត្រូលីត ដែលបង្កើតបានជាប៉ូតង់ស្យែលអេឡិចត្រូត។

ប៉ូតង់ស្យែលបំបែក

?ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា ប៉ូតង់ស្យែលអេឡិចត្រូតដែលចរន្តអេឡិចត្រូលីសចាប់ផ្តើមកើនឡើងយ៉ាងច្រើន។ គេហៅម្យ៉ាងទៀតបានថាវ៉ុលចំបំបែក។

ប៉ូតង់ស្យែលដេប៉ូស៊ីស្យុង

?ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា បូ៉តង់ស្យែលតូចបំផុតដែលអាចបង្កើតឡើង អោយមានការបន្ថយអេឡិចត្រូលីតនៅពេលដំណើរការក្នុងពិលអេឡិចត្រូលីត។

ប៉ូតង់ស្យែលដូណាន

?ថ្នាក់ពាក្យជា គីមី
មានន័យថា ភាពខុសគា្ននៃបូតង់ស្យែលឆ្លងកាតព្រំដែនរវាង សូលុយស្យុងអេឡិចត្រូលីតពីរនៅលំនឹងដូណាន។

ប៉ូតង់

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស ប៉ូតង់, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) ធីមភូ។

ប៉ូដហ្គោរីកា

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស ម៉ុងតេណេហ្គ្រោ។

ប៉ូចកាក់

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះព្រឹក្សម៉្យាងកំពស់ ៨-១០ ម ដើមកំណើតនៅកោះ​ គេនាំមកដាំនៅប្រទេសខ្មែរ និងវៀតណាមខាងត្បូង ជាលំអនិង សំរាប់យកគ្រាប់ ប្រើធ្វើថ្នាំលើកកំលាំង និងសំរាកព្យាបាលជំងឺក្រពះ ។ គេអាចផ្សំគ្រាប់ធ្វើថ្នាំរាគ ។ ប្រេងនៃគ្រាប់សំរាប់ រឹតលើជំងឺសន្លាក់ឆ្អឹង ។ នៅប្រទេសខ្មែរ គេមិននិយមប្រើគ្រាប់ជាគ្រឿងទេសឡើយ ។​

ប៉ូច

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា បំផុត បង្អស់។
ឧទាហរណ៍៖ ចុង​ប៉ូច ឡើង​ទៅ​ដល់​ចុង​ប៉ូច។

ប៉ូង

មានន័យថា ( ម. ព. ប៉ុង ឧ. ) ។

ប៉ូកៗ

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា (ម. ព. ប៉ុកៗ ឧ. ) ។

ប៉ុស្តិ៍កុងស៊ុល

?ថ្នាក់ពាក្យជា គយ
មានន័យថា ស្ថានអគ្គកុងស៊ុល-ស្ថានកុងស៊ុល-ស្ថានកុងស៊ុលរង ឬទីភ្នាក់ងារកុងស៊ុល។

ប៉ុស្ដិ៍

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( បារ. Poste ) ប្រៃសណីយ៍ គឺមុខក្រសួងរាជការមួយផ្នែកទទួលភារៈ ខាងការបញ្ជូនសំបុត្រស្នាមផ្សេងៗ . . . ។
ឧទាហរណ៍៖ យកសំបុត្រទៅដាក់ប៉ុស្ដិ៍, ផ្ញើសំបុត្រតាមប៉ុស្ដិ៍ ។

                  ទីកន្លែងទាហានចាំយាម ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុស្ដិ៍ទាហាន, ទាហានចាំប៉ុស្ដិ៍ ។

                  កន្លែងធ្វើការរាជការផ្សេងៗ ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុស្ដិ៍ប៉ូលិស, ប៉ុស្ដិ៍រាជការតំបន់រដ្ឋបាល ។ ល ។

ប៉ុយ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា សំឡីផ្សេងៗ ឬប្រឆេះកម្ទេចសម្រាប់ប្រើវាយដែកភ្លើងជាដើម ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុយគរ, ប៉ុយទន្សែ ។

                  ឈ្មោះក្រដាសបែបមួយសាច់ក្រាស់ព្រោកផុយ ។
ឧទាហរណ៍៖ ក្រដាសប៉ុយ ។

ប៉ុប

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ឮសូរ​ឮ​ដោយ​ទង្គុក​ប៉ះ​អ្វី​ៗ ​ឬ​ដោយ​ទះ​ខ្ទប់​នឹង​ដៃ​ក្ដោប។ ប៉ប់។

ប៉ុន្មាន

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា (មក​អំពី ប៉ុន + មាន) ពាក្យ​សម្រាប់​សួរ​ឲ្យ​ដឹង​ចំនួន​អ្វី​ៗ។
ឧទាហរណ៍៖ មនុស្ស​ប៉ុន្មាន​នាក់ ? ប្រាក់​ប៉ុន្មាន​រៀល ?

ប៉ុន្តែ

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា តែ​ថា ។
ឧទាហរណ៍៖  សេះ​នេះ​មាឌ​តូច​ទេ ប៉ុន្តែ​លឿន​ណាស់។

ប៉ុនអម្បាល

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ប៉ុនប្រហែល ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុនអម្បាលខ្ញុំជាឪពុកបង្កើត ម្ដេចគង់ស្ដីប្រដៅវាមិនបាន ។

                 ច្រើនប្រើជាមួយពាក្យ ដូច ឬ យ៉ាង ថែមខាងចុងទៀត
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុនអម្បាលដូច . . . ប៉ុនអម្បាលយ៉ាង គឺប៉ុនប្រហែលដូច . . . ប៉ុនប្រហែលយ៉ាង . . . ។

ប៉ុនអម្បាល

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ប៉ុនប្រហែល ។
ឧទាហរណ៍៖​​ ប៉ុនអម្បាលខ្ញុំជាឪពុកបង្កើត ម្ដេចគង់ស្ដីប្រដៅវាមិនបាន ។

                  ច្រើនប្រើជាមួយពាក្យ ដូច ឬ យ៉ាង ថែមខាងចុងទៀត ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុនអម្បាលដូច . . . ប៉ុនអម្បាលយ៉ាង គឺប៉ុនប្រហែលដូច . . . ប៉ុនប្រហែលយ៉ាង . . . ។

ប៉ុន

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ស្មើ ដូច មិន​លើស​ខ្វះ​ពី​គ្នា ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុន​ណា ? ប៉ុន​គ្នា ប៉ុន​ក​ដៃ។ ភ្ញាក់​ប៉ុន​គេ​ចោល គឺ​ភ្ញាក់​ព្រើត ដូច​គេ​ចោល​ដុំ​អ្វី​មួយ​ប៉ះ​ត្រូវ​ខ្លួន។

                  ប្រើ​ជា គុ. ក៏​មាន ។
ឧទាហរណ៍៖  មាន​ទំហំ​ប៉ុន​គ្នា។ គ្រាម​ភាសា​ប្រើ​ក្លាយ​ជា ប៉ិន (ម. ព. នោះ)។

ប៉ុណ្ណោះ

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យ​ប្រើ​ក្លាយ​មក​អំពី​ពាក្យ ប៉ុន​នោះ គឺ​ប៉ុន​គ្នា ឬ​ស្មើ​គ្នា​នឹង នោះ។
ឧទាហរណ៍៖ ការ​ប៉ុណ្ណោះ ថា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ហើយ​ក៏​ស្ងៀម​ទៅ។

ប៉ុណ្ណេះ

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យ​ប្រើ​ក្លាយ​មក​អំពី​ពាក្យ ប៉ុន​នេះ គឺ​ប៉ុន​គ្នា ឬ​ស្មើ​គ្នា​នឹង នេះ។
ឧទាហរណ៍៖ ត្រឹមតែ​ប៉ុណ្ណេះ ចប់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

ប៉ុណ្ណឹង

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យប្រើក្លាយមកអំពីពាក្យ ប៉ុនហ្នឹង គឺប៉ុនគ្នាឬស្មើគា្ននឹង ហ្នឹង ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុណ្ណឹងចុះ, តែប៉ុណ្ណឹងបានហើយ ។

ប៉ុច ឬ ប៉ូច

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ចុង​បញ្ចប់ ចុង​ក្រោយ​បង្អស់ ទី​បំផុត ទៅ​ទៀត​មិន​រួច។

ប៉ុង

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ថ្លឹង​ដោយ​ជញ្ជីង​ប៉ុង។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ុង​ប៉ាវ​ស្រូវ ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះ​ជញ្ជីង​បារាំង​សម្រាប់​ថ្លឹង​អ្វី​ៗ ដែល​មាន​ទម្ងន់​ច្រើន។
ឧទាហរណ៍៖ ជញ្ជីង​ប៉ុង ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរ​ឮ​ដោយ​វាយ​ ឬ​គោះ​ឈើ​មាន​ប្រហោង​ជាដើម ។ ប៉ូង​ៗ។

ប៉ុកៗ

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរត្រដោកជាដើម ។

ប៉ុកពើក

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះ​បទ​ភ្លេង​ខ្មែរ​បុរាណ​មួយ​មេ។
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លេង​ប៉ុកពើក។

ប៉ុកប៉ឺន

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា មែន​មាំ ប្រដិត​ប្រជី ជាប់​មិន​ដាច់។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើ​ការ​ប៉ុក​ប៉ឺន រក​ស៊ី​ប៉ុកប៉ឺន។

ប៉ុកចាយ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះ​ទូក​ធំ​មួយ​ប្រភេទ សម្រាប់​ផ្ទុក​ទំនិញ។
ឧទាហរណ៍៖ ទូក​ប៉ុក​ចាយ។

ប៉ុក

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​មើល​ទៅ​ឃើញ​សភាព អាការ ​ឬ​លំនាំ​ចាប៉ុក។
ឧទាហរណ៍៖ អង្គុយ​ប៉ុក។

ប៉ឺម

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​ស្រាប់​តែ​ចេញ ​ឬ​លេច​ប្លឹម​មក ដែល​ស្រាប់​តែ​ពើបពះ​ប្រទល់​មុខ។
ឧទាហរណ៍៖ លេច​ប៉ឺម​មក ប្រទះ​ប៉ឺម ឬ ប្រទះ​ប៉ើម។ ប៉ើម

ប៉ឺបៗ

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព ប៉ឺប ) ។

ប៉ឺប

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរ​សម្រែក​សត្វ​ម្រឹគ​ចំពួក​ខ្លះ​មាន​ឈ្លូស​ជាដើម ។ ប៉ឺប​ៗ។

ប៉ឺន

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​ក្រាស់​ជិត។
ឧទាហរណ៍៖ ស្បូវ​ក្រាស់​ប៉ឺន; ស្មៅ​ដុះ​ប៉ឺន។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​ក្រាស់​ជិត។
ឧទាហរណ៍៖ ស្បូវ​ក្រាស់​ប៉ឺន; ស្មៅ​ដុះ​ប៉ឺន។

ប៉ឺតប៉ោង

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា កែង​កោង​ក្រអឺតក្រទម ដែល​ដំឡើង​ឫក​ក្រអឺតក្រឱង។ ដែល​ប៉ោង​ឡើង​ដោយ​ខ្យល់​ខាង​ក្នុង​ហើយ​ផត​ទៅ​វិញ​ញាប់​ចុះ​ឡើង​ៗ។
ឧទាហរណ៍៖  ពោះ​ប៉ឺតប៉ោង ដក​ដង្ហើម​ប៉ឺតប៉ោង​ៗ។

ប៉ឺង

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរ​ឮ​ដោយ​ស្នា​ថ្លោះ​ជាដើម។

ប៉ឹម

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ឋិត​នៅ​ស្ប៊ឹម​ត្រង់​ប្របេះ​មាត់​រន្ធ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ឋិត​នៅ​ស្ប៊ឹម​ត្រង់​ប្របេះ​មាត់​រន្ធ។

ប៉ឹង

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ស្លៀក​វ័ណ្ឌ​បាំង​កេរ្តិ៍​ខ្មាស ដោយ​សំពត់​មួយ​ផ្ទាំង​តូច (សម្លៀក​ព្នង​ប្រុស)។

ប៉ី

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះគ្រឿងភ្លេងផ្លុំពួកមួយ មានបែបផ្សេងៗ ។ ប៉ីកែវ ឈ្មោះភ្លេងខ្មែរមួយមេ
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លេងប៉ីកែវ ។

                  ប៉ីបបុស ឈ្មោះប៉ីមួយបែប មានបបុសជាអណ្ដាត ( ស. ប៉ីអ្ច អ. ថ. ពីអ “ប៉ីបបុស” ) អ្នកភ្លេងខ្មែរច្រើនហៅ ប៉ីអ ដែរ ។ ប៉ីពក ប៉ីធ្វើដោយដើមពក មានសូរសព្ទធំក្រអួន សម្រាប់ផ្លុំប្រគំ ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា វ៉េវ ។
ឧទាហរណ៍៖ យោលប៉ី, អណ្ដែតប៉ី, ឆក់ប៉ី ។

ប៉ិល

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា រ៉ិល, ភ្លែត ។
ឧទាហរណ៍៖ រហ័សប៉ិល; ដើរប៉ិល ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា រ៉ិល, ភ្លែត ។
ឧទាហរណ៍៖ រហ័សប៉ិល; ដើរប៉ិល ។

ប៉ិនប៉ាន់

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ប៉ាន់​ចុះ​ប៉ាន់​ឡើង វៀចវ៉ច។
ឧទាហរណ៍៖ ដំណើរ​ប៉ិន​ប៉ាន់; ដើរ​ប៉ិនប៉ាន់ (ម. ព ប៉ប៉ិនប៉ប៉ាន់ ផង) ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ប៉ាន់​ចុះ​ប៉ាន់​ឡើង វៀចវ៉ច។
ឧទាហរណ៍៖ ដំណើរ​ប៉ិន​ប៉ាន់; ដើរ​ប៉ិនប៉ាន់ (ម. ព ប៉ប៉ិនប៉ប៉ាន់ ផង) ។

ប៉ិន

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ប្រសប់ ស្ទាត់ ពូកែ ជំនាញ។
ឧទាហរណ៍៖ ក្មេង​នេះ​ប៉ិន​ណាស់​ខាង​ឡើង​ដើម​ឈើ។ ប៉ិន​ប៉ៅ ស្ទាត់​ប្រាកដ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា គ្រាមភាសាប្រើក្លាយមកពីពាក្យ ប៉ុន
ឧទាហរណ៍៖ ភ្ញាក់ប៉ិនគេចោល, រត់ជ្រុលទៅប៉ះគាត់ប៉ិនគេច្រានបណ្ដោយ ( ម. ព. ប៉ុន ផង ) ។

ប៉ិតប៉ុត

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​មាន​ដំណើរ​ត្បៀត​គូទ។
ឧទាហរណ៍៖  ដើរ​ប៉ិតប៉ុត; ដំណើរ​ប៉ិតប៉ុត។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​មាន​ដំណើរ​ត្បៀត​គូទ។
ឧទាហរណ៍៖  ដើរ​ប៉ិតប៉ុត; ដំណើរ​ប៉ិតប៉ុត។

ប៉ិត

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា កាត់, ច្រាសឬចិតបញ្ឆិតជម្រាលឲ្យជ្រេទាបចុះជាងផ្នែកម្ខាង ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ិតជ្រុងតុ, ប៉ិតចុងផ្ទោង ។

                   ប្រើជា កិ. វិ. ក៏បាន ។
ឧទាហរណ៍៖ អារប៉ិត, ឈូសប៉ិត ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះផ្ទះមួយបែប ទីទៃពីផ្ទះកន្តាំង, ទីទៃពីផ្ទះរោងដោល គឺមានសណ្ឋានដូចគេប៉ិតត្រង់ចុងមេដំបូលទាំងពីរខាង ។
ឧទាហរណ៍៖ ផ្ទះប៉ិត ។

ប៉ិច

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា លេច​ពន្លក​ឬ​លេច​ត្រួយ​បន្ដិច​ឡើង។
ឧទាហរណ៍៖ សណ្ដែក​ប៉ិច​ពន្លក អម្ពិល​ទើប​នឹង​ប៉ិច​ត្រួយ។

ប៉ិកៗ

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. ប៉ិក ) ។

ប៉ិកួៈ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (ចិ.) មើល​ក្នុង​ពាក្យ រលួស ត្រង់ ដំឡូង​រលួស។

ប៉ិកួ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះវល្លិវារឡើងទ្រើងមួយប្រភេទ គេនាំគ្រាប់ពីទ្វីបអាមេរិកក្តៅ មកជាដំណាំនៅគ្រប់ប្រទេសក្តៅសកលលោក ដើម្បីប្រើមើមធ្វើជាអាហារ ដែលបរិភោគឆៅ ឬធ្វើម្ហូបផ្សេងៗ ។ គ្រាប់មានជាតិពុល គេប្រើពេលខ្លះសម្រាប់បំពុលត្រីមុននេសាទវា។ នៅប្រទេសវៀតណាម គេចិតគ្រាប់យកតែចំណិតតូចមួយ ធ្វើជាថ្នាំព្រូន។ ស្លឹកមានជាតិពុលតែចំពោះសត្វទំពារអៀង ឯសត្វសេះអាចស៊ីស្លឹកបាន។

ប៉ិក

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរ​ឮ​ដោយ​គោះ​បន្ទះ​ឫស្សី​ជាដើម។ ប៉ិក​ៗ។

ប៉ាហាំង

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះ​សំណ​មួយ​ប្រភេទ។
ឧទាហរណ៍៖ សំណ​ប៉ាហាំង។

ប៉ាវគង

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា អំពាវនាវ​ប្រាប់​ឲ្យ​ដឹង​រាល់​គ្នា ដោយ​ដើរ​វាយ​គង​ឲ្យ​លាន់​ឮ; បើ​មាន​វាយ​ស្គរ​ផង ហៅ​ថា ប៉ាវ​គង​ទួង​ភេរី (មាន​ប្រើ​តែ​ក្នុង​សម័យ​បុរាណ​យូរ​អង្វែង​ហើយ)។

ប៉ាវ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា (ស. ប៉ាវ “ប្រាប់ឲ្យដឹងរាល់គ្នា” ) អំពាវនាវប្រាប់ឲ្យដឹងទួទៅ ( ម. ប្រ. ) ។

ប៉ាលីកៀ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស មីក្រូណេស៊ី (រដ្ឋសហព័ន្ធ)។

ប៉ារ៉ាហ្កាយ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស ប៉ារ៉ាហ្កាយ, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) អាសង់ស្យុង។

ប៉ារ៉ាម់ារីបូ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស សូរីណាម។

ប៉ារ៉ាម៉ែត្រផលតបអាកាសធាតុ

?ថ្នាក់ពាក្យជា បច្ចេកសព្ទបរិស្ថាន
មានន័យថា តម្លៃរបស់អថេរដែលបានមកពីការគណនាផលតបរំភាយរស្មីនៃប្រព័ន្ធអកាសធាតុទៅនឹងការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពផ្ទៃផែនដី ដែលបង្កឡើងដោយកម្លាំងរំភាយរស្មី (ឯកតាWm-2 0C-1)។ ប៉ារ៉ាម៉ែត្រផលតបអាកាសធាតុ ដែល Q ជាឥទ្ធិពលកម្លាំងរំភាយរស្មីមធ្យមផែនដី T ជាសីតុណ្ហភាពមធ្យមនៃខ្យល់នៅលើផែនដី F ជាចំណាំងចូលនៃភ្លុចកម្តៅទៅក្នុងមហាសមុទ្រ និងដែតាតំណាងឲ្យការប្រែប្រួលជាមួយអាកាសធាតុដែលមានលំនឹង។

ប៉ារីស

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស បារាំង។

ប៉ាយហួយ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា (ចិ.) តាំង​សមាគម​សម្ងាត់។

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ពួក​សមាគម​សម្ងាត់ គឺ​ពួក​ជន​អ្នក​ផឹក​ទឹក​សំបថ​សម្ងាត់​រួម​គំនិត​គ្នា​ក្នុង​ការ​សម្រេច​កិច្ចការ​អ្វី​ៗ​ទៅ​ខាង​មុខ។
ឧទាហរណ៍៖ ពួក​ប៉ាយហួយ​ជា​ពួក​ជន​មិន​ស្មោះ​ត្រង់​ចំពោះ​រដ្ឋ​ដែល​ខ្លួន​នៅ ។

ប៉ាយ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា (ចិ.) សំពះ ថ្វាយ​បង្គំ គំនាប់។

ប៉ាពូអាស៊ីណូវែលហ្គីណេ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស ប៉ាពូអាស៊ីណូវែលហ្គីណេ, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) ព័រម៉ូរេសប៊ី។

ប៉ាប់

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរ​ឮ​ដោយ​វាយ​វាត់​នឹង​រំពាត់​ជាដើម។

ប៉ាន់

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា សូនធាតុដីជ្រាយឲ្យកើតបានជារូបអ្វីៗ ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ាន់រូប ។

                  បែងចែក, បូកបោះ, លៃមើល ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ាន់មើលទៅឃើញអស់ប្រាក់ចំនួន ១៥២ រៀល; និយាយថា បូកប៉ាន់ ក៏បាន ។

                  ងាកបែរ ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ាន់ចុះប៉ាន់ឡើង ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ភាជនៈ​ធ្វើ​ដោយ​ដី​វិសេស មាន​ដៃ មាន​ចំពួយ សម្រាប់​ឆុង​តែ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ាន់​តែ តែ​មួយ​ប៉ាន់។

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា វៀច ទ្រេត ផត។
ឧទាហរណ៍៖ ក្បាល​ប៉ាន់។

ប៉ាន

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ពាស​ពី​លើ ស្រោប​ថែម ដាក់​ឬ​ពាក់​ប្រដាប់​ដែល​ហៅ​ថា ប៉ាន។
ឧទាហរណ៍៖ ត្រូវ​ប៉ាន​ដែក​ថែប​មួយ​ផ្ទាំង​ទៀត; ប្រយ័តុ្ន ! ក្បាល​អ្នក​ឯង​មិន​មែន​ប៉ាន​ដែក​ទេ​កុំ​ហ៊ាន​ពេក។

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រដាប់​សម្រាប់​គ្រប សម្រាប់​ប៉ះ​ភ្ជាប់។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ាន​មុខ​គោ ប៉ាន​ដៃ។

ប៉ាត់រញ៉ាត់

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា រលះរលាំង​គ្រវាត់​គ្រវែង។
ឧទាហរណ៍៖ ដើរប៉ាត់រញ៉ាត់; ដំណើរប៉ាត់រញ៉ាត់ ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា រលះរលាំង​គ្រវាត់​គ្រវែង។
ឧទាហរណ៍៖ ដើរ​ប៉ាត់រញ៉ាត់; ដំណើរ​ប៉ាត់រញ៉ាត់។

ប៉ាត់

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរ​ឮ​ដោយ​រលាស់​ចុង​រំពាត់​ទន់​ជាដើម។

ប៉ាតឡាត

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​រាប​សំប៉ាត។
ឧទាហរណ៍៖ ដែល​រាប​សំប៉ាត។

ប៉ាតព្រុម

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះចុល្លព្រឹក្សម្យ៉ាង កំពស់ ០.៥ទៅ១.៥០ម មានមែកទន់ល្មឿយពណ៌លឿង ដុះក្នុងព្រៃស្ងួត ព្រៃល្បោះនៃប្រទេសឥណ្ឌា និងឧបទ្វីបឥណ្ឌូចិន ។ គេឆុងទឹកផឹក ដើម្បីព្យាបាលអោយបានសក់ ស ក្មេងៗ ។

ប៉ាត

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា សំលៀង​ពង្រាប​ឲ្យ​ស្ដើង​ផ្ទៃ​មុខ; ច្រាស​ពង្រាប​ឲ្យ​ស្ដើង​សាច់; វាយ​ពា។ ព. ប្រ. ស្ដី​ថា​ឲ្យ​ឥត​ញញើត​ដាល​រាល​ពី​មួយ​ទៅ​មួយ។ ប៉ាតណាប៉ាតណី ឬប៉ាតណា​ប៉ាតណាំង ស្ដី​បន្ទោស​ថា​ឲ្យ​ដាល​រាល​តាម​តែ​រួច​ពី​មាត់ (ព. សា.) ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា សំលៀង​ពង្រាប​ឲ្យ​ស្ដើង​ផ្ទៃ​មុខ; ច្រាស​ពង្រាប​ឲ្យ​ស្ដើង​សាច់; វាយ​ពា។ ព. ប្រ. ស្ដី​ថា​ឲ្យ​ឥត​ញញើត​ដាល​រាល​ពី​មួយ​ទៅ​មួយ។ ប៉ាតណាប៉ាតណី ឬប៉ាតណា​ប៉ាតណាំង ស្ដី​បន្ទោស​ថា​ឲ្យ​ដាល​រាល​តាម​តែ​រួច​ពី​មាត់ (ព. សា.) ។

ប៉ាណូ

មានន័យថា ផ្ទាំងរាបស្មើ(ធ្វើពីឈើ លោហៈ …) ដែលគេប្រើសម្រាប់ចារ ឬសរសេរពីលើ។ គេច្រើនភ្ជាប់ ឬព្យួរប៉ាណូនឹងជញ្ជាំងអគារដែលមានមនុស្សចេញចូលច្រើនឱ្យគេដឹងអំពីអ្វីមួយ។

ប៉ាណាម៉ា

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស ប៉ាណាម៉ា, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) ប៉ាណាម៉ា។

ប៉ាឆា

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. ប៉់ា “ព្រៃ” + ជ៉ា អ. ថ. ឆា “យូរ” > ប៉ាជា អ. ថ. ប៉ាឆា ) ព្រៃសម្រាប់តម្កល់ឬបញ្ចុះសព, សម្រាប់កប់ខ្មោច, ទីសម្រាប់រំលាយសព, ឈាបនដ្ឋាន ។ មានពាក្យជាវេវចនៈច្រើន, ខ្មែរយើងគួរកុំបាច់ប្រើពាក្យ ប៉ាឆា នេះ, គួរប្រើពាក្យ ឈាបនដ្ឋាន, អាឡាហណដ្ឋាន; ស្មសានឬសុសាន, ទីបញ្ចុះសព, ព. សា. ថា ព្រៃខ្មោចវិញ; ប៉ុន្ដែក្នុងសម័យសព្វថ្ងៃនេះ យើងហៅទីសម្រាប់រំលាយសពថា ឈាបនដ្ឋាន ថ្នឹកមាត់ទៅហើយ, គួរហៅឲ្យជាប់រហូតទៅ កុំម្ដងហៅដូច្នេះម្ដងហៅដូច្នោះ នាំឲ្យសម្ដីខ្មែរយើងរាត់រាយឬរសេមរសាម មិនមានកំណត់
ឧទាហរណ៍៖ ហែ​សព​ទៅ​កាន់​ឈាបនដ្ឋាន…។

ប៉ាច់ៗ

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា ( ម. ព. ប៉ាច់ ) ។

ប៉ាច់

?ថ្នាក់ពាក្យជា ឧទានសព្ទ
មានន័យថា សូរ​ឮ​ដោយ​បុក​ឬ​ជាន់​អ្វី​ៗ​ដែល​ទន់ ដែល​ជ្រាយ។ និយាយ​ប៉ាច់​ៗ និយាយ​ខ្លាំង​ៗ​មិន​ដាច់​សូរ។

ប៉ាចរហាច

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែលរហាចពេញពាស ។ សម្ដីប៉ាចរហាច សម្ដីភរភាយរហាចរហឥតមានចប់ ។

ប៉ាងកាចាត

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ស្មៅម្យ៉ាងមែករឹងកំពស់១-២ស.ម មានក្នុងប្រទេសអាមេរិចកណ្តាលខាងត្បូង គេដាំជាលំអនៅទ្វីបអាស៊ី។ ស្លឹកអាចឆុងផឹក ដូចតែ។ គ្រូថ្នាំតែងប្រើដើមនេះ ផ្សំជាមួយរុក្ខជាតិឯទៀត ធ្វើថ្នាំបំបាត់គ្រុន។

ប៉ាគីស្ថាន

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស ប៉ាគីស្ថាន, (រាជធានី/​រដ្ឋធានី) អីុស្លាម៉ាបាដ។

ប៉ាក់ប៉ៅ

មានន័យថា (ម. ព. បុ័កប៉ៅ)។

ប៉ាក់ប៉ើក

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​របះរបើង​ងើប​ៗ​ងក់​ៗ​ផ្ងាក់ផ្ងើក។ (ម. ព. ខ្ទុត​ដី) ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​របះរបើង​ងើប​ៗ​ងក់​ៗ​ផ្ងាក់ផ្ងើក។ (ម. ព. ខ្ទុត​ដី)។
ឧទាហរណ៍៖ អង្គុយ​លើ​កៅអី​ងោក​ប៉ាក់ប៉ើក​ៗ។

ប៉ាក់ថៅ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ខ្នើយ​មួយ​ប្រភេទ​ញាត់​ដោយ​សំឡី​មាន​សណ្ឋាន​រាង​ប៉ូវថៅ ក្រាស់​ម្ខាង​ស្ដើង​ម្ខាង សម្រាប់​អង្គុយ​ផ្អែក។
ឧទាហរណ៍៖ ខ្នើយ​ប៉ាក់ថៅ។

ប៉ាក់ខ្ទៀវស្លាបខៀវ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះសត្វស្លាបមួយប្រភេទ មានប្រវែង ១៨-២០.៥ ស.ម។ ពេញវ័យ: បន្ទូលក្បាលឆ្នូតខ្មៅ ឆ្នូតកាត់តាមភ្នែកពណ៌ខ្មៅ ចិញ្ជើម និងបំពង់ក ខ្នងពណ៌បៃតង គែមលើនៃស្លាបពណ៌ខៀវ មានដៅសលើស្លាបសងខាង ផ្នែកគូថពណ៌ក្រហម ។ មិនទាន់ពែញវ័យ: ក្បាល និងផ្នែកខ្នងពណ៌ស្រអាប់ ។ ទីជំរក: ព្រៃស្បោង ព្រៃចំរុះ ព្រៃឬស្សី ។ របាយ: វត្តមាននៅរដូវប្រាំង និងសំបូរគ្រប់ទីកន្លែង ។ រដូវបន្តពូជ: ចាប់ពីខែ មេសាដល់ខែសីហា ។

ប៉ាក់ខ្ទៀវពោះបង្កង់

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះសត្វស្លាបមួយប្រភេទ មានប្រវែង ១៩.៥-២១ ស.ម។ ឈ្មោល: បន្ទូលក្បាល និងផ្នែកខ្នងពណ៌បៃតង ផ្ទៃមុខពណ៌ខ្មៅ គ្មានពណ៌សនៅលើស្លាបទេ ផ្នែកពោះលឿងដែលមានអង្កន់ៗ ខ្មៅចំកណ្ដាលពោះ និងក្រោមកន្ទុយពណ៌ខៀវ ។ ញី: បន្ទូលក្បាល និងទ្រូងពណ៌ទឹកក្រូច គ្មានពណ៌ខៀវនៅពោះ និងក្រោមកន្ទុយ ។ ទីជំរក: ព្រៃស្បោង ពាក់កណ្ដាលស្បោង ព្រៃរបោះចំរុះ ព្រៃឬស្សី ។ ជីវសាស្រ្ត: រស់នៅ និងរកចំណីូនៅលើដីដោយលាក់ខ្លួន ។ របាយ: វត្តមានពេញមួយឆ្នាំ នៅភូមិភាគឥសាននៃប្រទេស ។ រដូវបន្តពូជ: ចាប់ពីខែ មេសាដល់ខែមិថុនា ។

ប៉ាក់ខ្ទៀវចុងខ្នងខៀវ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះសត្វស្លាបមួយប្រភេទ មានប្រវែង​​ ២០-២២ ស.ម។ ឈ្មោល: ក្បាល និងកញ្ជឹងក និងចុងខ្នងពណ៌ខៀវ ។ ញី: ពណ៌ស្រអាប់ជាងឈ្មោល ផ្នែកខ្នងពណ៌បែតង ផ្នែកពោះពណ៌ត្នោត។ ទីជំរក: ព្រៃស្បោង ពាក់កណ្ដាលស្បោង ជួនកាលព្រៃរបោះចំរុះ ។ ជីវសាស្រ្ត: រស់នៅ និងរកចំណីនៅលើដីដោយលាក់ខ្លួន ។ របាយ: វត្តមានពេញមួយឆ្នាំ មានគ្រប់ទីកន្លែង ។ រដូវបន្តពូជ: ចាប់ពីខែ ឧសភាដល់ខែកក្កដា ។

ប៉ាក់

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ជុល​ភ្ជាប់​រំលេច​ក្បាច់​រចនា​ឬ​ជា​រូប​អ្វី​ៗ​នៅ​ឋាន​សំពត់​ដោយ​ឌិន​ជាដើម។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ាក់​គ្រឿង​ល្ខោន។

ប៉ាកណាម

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. ប៉ាក “មាត់”, នាំ អ. ថ.ន៉ាម់ “ទឹក” ) ទីបំផុតទន្លេត្រង់ដែលចូលទៅជាប់នឹងសមុទ្រ, មាត់ពាម ។

ប៉ាកកៃ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. ប៉ាកកៃ់ “ចំពុះមាន់” ) ប្រដាប់សម្រាប់សរសេរអក្សរមានសណ្ឋានធំជាងប៉ាកកា; ហៅក្លាយជា ប្រកៃ ក៏មាន ( ច្រើនមានប្រើតែក្នុងសម័យពីដើម ) ។

ប៉ាកកា

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. ប៉ាកកា “ចំពុះក្អែក” )ប្រដាប់សម្រាប់ជ្រលក់ទឹកសរសេរប្រើជាគ្រឿងសរសេរអក្សរ ។
ឧទាហរណ៍៖ ស្លាបប៉ាកកា, ដងប៉ាកកា; ហៅក្លាយជា ប្រកា ក៏មាន : ស្លាបប្រកា, ដងប្រកា ( គួរឈប់ប្រើ ) ។

ប៉រួត

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( ស. បរ្វត អ. ថ. ប៉ៈហ្រួត ) ឈ្មោះដំបៅមួយប្រភេទមានខ្ទុះខាំងរឹងក្ដាំង ។
ឧទាហរណ៍៖ ដំបៅប៉រួត ។

ប៉យ

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​តោះតើយ ឆើយ គឺ​ងាក​មុខ​ចេញ​ឆើយ​ឬ​ក្រោក​ដើរ​ធ្វើ​មុខ​ស្រងើ​ឆើយ ដោយ​ក្រោធ ដោយ​អន់​ចិត្ត។ ប៉ើយ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​តោះតើយ ឆើយ គឺ​ងាក​មុខ​ចេញ​ឆើយ​ឬ​ក្រោក​ដើរ​ធ្វើ​មុខ​ស្រងើ​ឆើយ ដោយ​ក្រោធ ដោយ​អន់​ចិត្ត។ ប៉ើយ។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើ​មុខ​ប៉យ ខឹង​ប៉ើយ; ឫក​ប៉យ។

ប៉ម

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា គ្រឹហា​ខ្ពស់​ស្រឡះ មាន​សណ្ឋាន​មូល​ឬ​កាច់​ជ្រុង​មាន​ជញ្ជាំង​ចោះ​ជា​ប្រហោង​ៗ​ព័ទ្ធ​ជុំ​វិញ ធ្វើ​ទុក​នៅ​ត្រង់​មុម​កំពែង​បន្ទាយ ឬ​នៅ​ទី​ណា​មួយ សម្រាប់​ពួន​យាម​ល្បាត​ឃ្លាំ​ឬ​លាក់​ខ្លួន​ពួន​ចាំ​បាញ់​តយុទ្ធ​នឹង​ខ្មាំង​សត្រូវ។
ឧទាហរណ៍៖ ប៉ម​បន្ទាយ ប៉ម​ព្រះ​រាជវាំង ប៉ម​ព្រះ​នគរ (បារ. Blockhaus)។

ប៉ពូ

?ថ្នាក់ពាក្យជា បរិវារសព្ទ
មានន័យថា ពាក្យ​បរិវារ​សម្រាប់​និយាយ​ផ្សំ​ជាមួយ​នឹង ប៉ប៉ាច់ (ម. ព. នោះ)។

ប៉ផ្អែប

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​ផ្អែប​ៗ​រឿយ​ៗ។
ឧទាហរណ៍៖ យំ​ប៉ផ្អែប បាយ​ពុះ​ប៉ផ្អែប។

ប៉ផ្អេះ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលផ្អេះៗមិនស្រាក ។
ឧទាហរណ៍៖ ភ័យប៉ផ្អេះ, នឹកថប់ប៉ផ្អេះ ។

ប៉ផ្អៀច

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​សើម​ជ្រាយ​រអៀច។

ប៉ផ្អួស

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​មាន​ដំណើរ​ផ្អួស​ៗ​រឿយ​ៗ។
ឧទាហរណ៍៖ លេប​បាយ​ប៉ផ្អួស ហែល​ទឹក​ប៉ផ្អួស។

ប៉ផ្អូច

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​ភ្នក​នឹក​រអូច ឬ​ខ្សឹប​រអូច​មិន​ដាច់។

ប៉ផ្អូក

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​ផ្អូក​នឹក​រឿយ​ៗ។

ប៉ផ្អុក

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​ផ្អុក​ៗ​រឿយ​ៗ​ព្រោះ​ភ័យ ព្រោះ​ព្រួយ។
ឧទាហរណ៍៖ ភ័យ​ប៉ផ្អុក។

ប៉ផ្អឺប

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែលផ្អឺបៗ រឿយៗ ។

ប៉ផ្អឹះ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​ផ្អឹះ​ៗ​មិន​ដាច់។
ឧទាហរណ៍៖ ព្រួយ​ចិត្ត​ប៉ផ្អឹះ នឹក​ព្រួយ​ផ្អឹះ​មិន​ស្រាក។

ប៉ផ្អឹប

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ដែល​ផ្អឺប​ៗ រឿយ​ៗ។