Author: Buy Khmer Book

ដាលវ៉ាល

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា រាល​ពាស​ពេញ​មិន​ចំពោះ​មុខ ឈ្មោះ​ណា​មួយ (ស្ដី, ខឹង) ។
ឧទាហរណ៍៖ ស្ដី​ដាល​វ៉ាល ខឹង​ដាល​វ៉ាល ជេរ​ដាល​វ៉ាល ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា រាល​ពាស​ពេញ​មិន​ចំពោះ​មុខ ឈ្មោះ​ណា​មួយ (ស្ដី, ខឹង) ។
ឧទាហរណ៍៖ ស្ដី​ដាល​វ៉ាល ខឹង​ដាល​វ៉ាល ជេរ​ដាល​វ៉ាល ។

ដាលរាល

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា រាល​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​ដាល​ដល់​ទិ​ដទៃ វាត​ពង្រីក​ឲ្យ​ធំ ឬ​ឲ្យ​ច្រើន ខឹង​ប្រកាន់​ពី​នេះ​ដាល​ដល់​ទី​ដទៃ ។
ឧទាហរណ៍៖ ស្ដី​ដាល​រាល នឹង​ដាល​រាល ជេរ​ដាល​រាល ។

ដាល

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា រាល​ខ្លាំង ។
ឧទាហរណ៍៖ ភ្លើង​ដាល ។

​​​                ច្រឡោត រើ​ដោយ​ផ្អើល ដោយ​ភ័យ ។
ឧទាហរណ៍៖ គោ​ដាល ដំរី​ដាល ។

               នៅ​ក្ដៅ ។
ឧទាហរណ៍៖ ចំណី​នៅ​ដាល កុំ​អាល​ឲ្យ​ឆី គឺ​ចំណី​ដែល​កំពុង​ក្ដៅ​ខ្លាំង​កុំ​អាល​ស៊ី (សាស្ត្រា​ច្បាប់ រាជនេតិ) ។

ដារ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា (សំ.) (បា.) (តារ “ដំណើរ​ឆ្លង ការ​ឆ្លង”) ឈ្មោះ​បុណ្យ​តូច​ម្យ៉ាង​ក្នុង​ពុទ្ធ​សាសនា ជា​បុណ្យ​ទក្ខិណានុប្បទាន ទាយក​និមន្ត​ព្រះ​ភិក្ខុ​សង្ឃ​សូត្រ​សត្តប្បករណាភិធម្ម និង​តិរោកុឌ្ឌសូត្រ ហើយ​គេ​រាប់​បាត្រ​រួច ឧទ្ទិស​ចំណែក​បុណ្យ ជូន​ទៅ​បុព្វបេតបុគ្គល​ដែល​ចែក​ឋាន​ទៅ​កាន់​បរលោក​ហើយ ។
ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើ​បុណ្យ​ដារ និមន្ត​លោក​ដារ ។

ដាយ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា (យ.) ធ្វើ​បព្វាជនីយ​កម្ម (ប្រោស​ចោល) ឲ្យ​ទៅ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ សម្រាប់​ប្រោស​មនុស្ស​ទោស​ធ្ងន់ យ៉ាង​ដូច​កោះ​ត្រឡាច​ជាដើម ។
ឧទាហរណ៍៖ ឈ្មោះ​នុ៎ះ រាជការ​ដាយ​ទៅ​កោះ​ត្រឡាច​ហើយ ។

ដាម៉ាស

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស ស៊ីរី (សាធារណរដ្ឋ)។

ដាម

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈ្មោះ​គ្រឿង​ត្បាញ មាន​សណ្ឋាន​ជម​សំប៉ែត សម្រាប់​ស៊ក​ខ្ទាស់​អំបោះ​ឬ​សូត្រ​អន្ទង ញែក​មុខ​កុំ​ឲ្យ​ព័ន្ធ​ច្រឡំ​គ្នា ។
ឧទាហរណ៍៖​ ស៊ម​ដាម​ឲ្យ​ស្រួល​ប្រយ័ត្ន​ដាច់​អំបោះ ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា​​ ដែលឆ្លក, ប្រតាកដោយត្រូវទឹក ។
ឧទាហរណ៍៖ សំពត់ដាម, ក្រដាសដាមដោយទឹកខ្មៅ ។

ដាប់

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ធ្វើ​ឲ្យ​មុត ឲ្យ​ដាច់ ឲ្យ​ធ្លុះ ដោយ​ពន្លាក ឬ​ដោយ​ខ្វិត មាន​អន្លូង​សំពង ។
ឧទាហរណ៍៖ ដាប់​ឈើ ដាប់​សសរ​ផ្ទះ ដាប់​ថ្ម ។

                 ព. ប្រ. បន្ទោស ស្ដី​ឲ្យ​ម៉ាំង​ៗ គួរ​ឲ្យ​សង្កៀរ​ចិត្ត ។
ឧទាហរណ៍៖ ម្សិលមិញ លោក​ដាប់​ខ្ញុំ​នៅ​មុខ​ភ្ញៀវ ។

ដាប

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ប៉ះ​ត្រូវ​ប្រផាត់ ។
ឧទាហរណ៍៖ ទឹក​ដាប​ផ្ទះ ទឹក​ដាប​ពោះ​គោ ។

                 ព. ប្រ. ដាល​រាល​ដល់ ជាប់​ដល់ ។
ឧទាហរណ៍៖​​ ដំណើរ​នុ៎ះ​រក​កល​នឹង​ដាប​ដល់​ខ្ញុំ​ផង ។ ជ្រាប​ជោក : បែក​ញើស​ដាប ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ដែល​ថម​ថយ​ណាស់ ដែល​ថយ​កម្លាំង​ណាស់ ជិត​នឹង​ដល់​សេចក្ដី​ស្លាប់ ។
ឧទាហរណ៍៖ ជំងឺ​ដាប ។ ដាបដុន (ម. ព. ដុន ១ គុ.) ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា ប៉ះ​ត្រូវ​ប្រផាត់ ។
ឧទាហរណ៍៖​​ ទឹក​ដាប​ផ្ទះ ទឹក​ដាប​ពោះ​គោ ។

                ព. ប្រ. ដាល​រាល​ដល់ ជាប់​ដល់
ឧទាហរណ៍៖ ដំណើរ​នុ៎ះ​រក​កល​នឹង​ដាប​ដល់​ខ្ញុំ​ផង ។ ជ្រាប​ជោក : បែក​ញើស​ដាប ។

ដានព្យុះ

?ថ្នាក់ពាក្យជា បច្ចេកសព្ទបរិស្ថាន
មានន័យថា ដានព្យុះស៊ីក្លូននីមួយៗក្នុងប្រព័ន្ធធាតុអាកាស។ តំបន់ដែលមានដានព្យុះនៅក្រៅតំបន់ត្រូពិចដោយសារប្រព័ន្ធសម្ពាធទាប(ព្យុះស៊ីក្លូន)និងប្រព័ន្ធសម្ពាធខ្ពស់ (ព្យុះអង់ទីស៊ីក្លូន) កើតឡើងញឹកញាប់ ។

ដាន

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ដេរស្ដៅ គឺដេររង្វើលៗ រហោសៗ, ដេរឲ្យមានជាលំអានរួចហើយនឹងដេរសម្រេចឬដេរប៉ះគ្រាន់តែភ្ជាប់ ។
?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ស្នាម, លំអាន; ផ្លូវ, គន្លង ។
ឧទាហរណ៍៖ ដានជើង, ដានរទេះ ។

                ដានដែល លំអានដែល ។
ឧទាហរណ៍៖ ប្រព្រឹត្តតាមលំអានដានដែលចាស់ទុំបរមបុរាណបានប្រតិបត្តិតៗមក ។

                ទីដែលអ្នករាជការហូតគយនៅ, ទីគយល្បាត; ច្រើននិយាយថា គយដាន ( តែក្នុងសម័យឥឡូវមិនសូវប្រើ ) ។ ប៉ែក, ប៉ែកទិស ។
ឧទាហរណ៍៖ ដានខាងកើត,ដានខាងត្បូង. . . ( ច្រើនប្រើចំពោះតែទីមេរុតម្កល់សព ) ។

ដាតទុម

?ថ្នាក់ពាក្យជា ចំណូលមិនមែនសារពើពន្ធ
មានន័យថា សំណុំចំណុចយោងស្ថិតលើផ្ទៃផែនដី ដែលចេញពីនោះ ទីតាំងនីមួយៗត្រូវបានវាស់វែងកំណត់ឡើង និងត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយគំរូម៉ូដែលនៃរូបរាងរបស់ផែនដី (គឺអេលីបសូអ៊ីដយោង) សម្រាប់ប្រើក្នុងការកំណត់នូវប្រព័ន្ធនិយាមកាភូមិសាស្រ្តនិងរយៈកម្ពស់។ ដាតទុម មានពីរប្រភេទគឺ (១) ដាតទុមផ្ទៃរាប ត្រូវបានប្រើសម្រាប់រៀបរាប់ ពីចំណុចមួយនៅលើផ្ទៃផែនដី ជារយៈទទឹង និងរយៈបណ្ដោយ ឬជានិយាមកាផ្សេងទៀត។ និង (២) ដាតទុមកម្ពស់ ប្រើសម្រាប់ការវាស់វែងរយៈកម្ពស់ ឬជម្រៅ។

ដាណឺម៉ាក

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស ដាណឺម៉ាក, រាជធានី/​រដ្ឋធានី កូប៉ិនហា។

ដាណឺម៉ាក

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ប្រទេស ដាណឺម៉ាក, រាជធានី/​រដ្ឋធានី កូប៉ិនហា។

ដាច់

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ឃ្លាត​ពី​គ្នា ផុត​ពី​គ្នា មិន​ជាប់​គ្នា​វិញ ។

ដាច

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា រហែក ។
ឧទាហរណ៍៖ សំពត់​ដាច​ច្រើន​កន្លែង ។

ដាង

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឈើដំណាំស្រុកមួយប្រភេទពួកដូង មានសណ្ឋានដូចដូងសុទ្ធសាធ ខុសគ្នាតែឥតផ្កា ស្រាប់តែចេញជាផ្លែមកតែម្ដង ( ច្រើនមាននៅក្នុងខេត្តបាត់ដំបង ) ។
?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា ( ស. ដា់ង ឬ ដា់ងព្ច្រយ អ. ថ. ដាង ឬ ដាងផ្រយ់ ) ពពាល, ពព្រុះ ( ខ្មែរនិយាយតែពីមាន់ )
ឧទាហរណ៍៖ មាន់​ដាងគឺ​មាន់​សម្បុរ​ពព្រុះ (ច្រើន​តែ​មាន់​គក​ឬ​មាន់​ទាង) ។

ដាក្កា

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស បង់ក្លាដែស។

ដាក់ព្រះកេសា

?ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា កោរសក់ ។

ដាក់បញ្ញត្តិ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ដាក់បង្គាប់ បញ្ជា ដាក់កំហិតឱ្យ ឬមិនឱ្យធ្វើអ្វីមួយ។

ដាក់ចំណុច (ការ)

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ការកែសម្រួលពាក្យសម្តីដែលភ្លាំងភ្លាត់ ដោយ សរសេរ បោះពុម្ពខុស ។

ដាក់

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា បន្ទាប​ចុះ តម្កល់​លើ​ទី ។
ឧទាហរណ៍៖  ដាក់​អម្រែក ដាក់​សៀវភៅ​លើ​តុ​សរសេរ។

ឧទាហរណ៍៖ អាទូច, ឯងកុំស៊ីផ្លែបង្គៅហ្នឹងច្រើនពេក ក្រែងវាដាក់ !

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា រង៉ាប់រងើ, ក្អួតចង្អោរ ព្រោះស៊ីផ្លែឈើចំពួកខ្លះច្រើនហួសពេក
ឧទាហរណ៍៖ អាទូច, ឯងកុំស៊ីផ្លែបង្គៅហ្នឹងច្រើនពេក ក្រែងវាដាក់ !

ដាកាបូន

?ថ្នាក់ពាក្យជា បច្ចេកសព្ទបរិស្ថាន
មានន័យថា “បរិមាណសរុបនៃឧស្ម័ផ្ទះកញ្ចក់ដែលបញ្ចេញទៅក្នុងបរិយាកាស ជារៀងរាល់ឆ្នាំដោយមនុស្សម្នាក់ គ្រួសារមួយ អគារមួយ ឬក្រុមហ៊ុនមួយ។ ដាកាបូនរបស់មនុស្សម្នាក់មានអាទិ៍ ការបញ្ចញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ពីប្រេងឥន្ធនៈប្រើប្រាស់ផ្ទាល់ដោយបុគ្គមា្នក់ៗ ដូចជាតាមរយៈការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍អគ្គីសនីក្នុងផ្ទះបាយ ឬយានយន្ត។ បរិមាណនេះរួមបញ្ចូលផងដែរនូវឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ពីការផលិតទំនិញ ឬសេវាកម្មដែរបុគ្គលនោះប្រើប្រាស់ស្ថានីយផលិតថាមពលអគ្គីសនី រោងចក្រផលិតនានា និងទីលានចាក់សំរាម។”

ដាកា

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស សេណេហ្កាល់។

ដាកា

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា រាជធានី/​រដ្ឋធានី នៃប្រទេស សេណេហ្កាល់។

ដា

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ( យ. ថ្ម ) បន្ទះថ្មធំរាបដូចក្ដារបែន; និយាយថា ថ្មដា ។

ដល់

?ថ្នាក់ពាក្យជា អាយតនិបាត
មានន័យថា ចំពោះ, ឆ្ពោះត្រង់, សំដៅឆ្ពោះ, ដែលផ្គងឆ្ពោះ; ដូចជា ពីម្សិលមិញខ្ញុំបានឲ្យប្រាក់មួយរយរៀលដល់វាហើយ; ខ្ញុំនឹកដល់ម្ដាយខ្ញុំណាស់; គេឲ្យទានដល់ពួកស្មូម ។ សម្រាប់ព្រះមហាក្សត្រិយ៍ និងឥស្សរជនឯទៀតៗ, ត្រង់ពាក្យ ដល់នេះ ត្រូវប្រើពាក្យ ចំពោះ ឬ ឆ្ពោះ ជាជំនួស ។
ឧទាហរណ៍៖ សូមថ្វាយសាធុការចំពោះព្រះករុណា ជាអម្ចាស់ជីវិតលើត្បូង . . .; សូមជូនពរចំពោះអស់លោក . . . ។

                  ដរាប​ទៅ​ទល់​នឹង ។
ឧទាហរណ៍៖ ចាំ​ដល់​ថ្ងៃ​ស្អែក​សឹម​យើង​ទៅ។

                ចុះដល់ទៅអង្កាល់ ? ចាំដល់ទៅអង្កាល់ក៏បាន !; ចុះស៊ីដល់ណាទៅទៀត ? ។ ល ។ មួយទៀត, ត្រង់កន្លែង អា. និ. នៃ, កុំប្រើពាក្យ ដល់ ឧ. ព្រះអង្គជាម្លប់ដ៏ត្រជាក់ ដល់ប្រជាពលរដ្ឋទាំងពួង; ត្រូវប្រើថា ។
ឧទាហរណ៍៖ ព្រះអង្គជាម្លប់ដ៏ត្រជាក់នៃប្រជាពលរដ្ឋទាំងពួង ដូច្នេះវិញ ដ្បិត នៃ ស្មើគ្នានឹង របស់ ( ជាម្លប់របស់ ) . . . ។ ល ។

                  គួរពិនិត្យឲ្យហ្មត់ចត់ កុំប្រើដោយច្រឡំ អា. និ. នូវ, ដល់, នឹង, នៃ ដោយអាស្រ័យសកម្មកិរិយា, អកម្មកិរិយា និងសកម្មាកម្មកិរិយា ជាដើម ជាគោលផងជាដរាប ។

                 បាន​សម្រេច បាន​ទី​ដែល​ត្រូវ​ទៅ​មក ។

ឧទាហរណ៍៖ គេ​បាន​ទៅ​ដល់​ស្រុក​គេ​ហើយ ។

ដលោក

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា បុ. ) លោកនេះ, ឥធលោក ( ព. កា. ) ។
ឧទាហរណ៍៖ ធម៌​នេះ​ដំបូន្មាន រួម​រក្សា​ប្រាណ​ ឲ្យ​បាន​ក្ដី​គាប់ ដលោក​បរលោក ហៅ​រស់​ពុំ​ស្លាប់ ធម៌​នេះ​ជា​ច្បាប់ ក្ដី​គាប់​បរិយាយ ។… (សាស្ត្រា​ច្បាប់ រាជនេតិ ជា​ព្រះ​និពន្ធ​នៃ​ព្រះ​រាជសម្ភារ) ។ ព. ផ្ទ. បរលោក ។

ដរាប​តែ

?ថ្នាក់ពាក្យជា និបាតសព្ទ
មានន័យថា រៀងរាប​តែ ត្រឹម​តែ កំណត់​ត្រឹម​តែ ។
ឧទាហរណ៍៖ ដរាប​តែ​ខ្ញុំ​នឹង​វិល​ដល់​វិញ ដរាប​នោះ​សឹម​យើង​នឹង​ទៅ​ជា​មួយ​គ្នា ។

ដរធរ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា អាមណាម ដាលរាល សាយ​សុស ដោយ​និយាយ​ត​ៗ​គ្នា​ពី​មួយ​ទៅ​មួយ ។
ឧទាហរណ៍៖ រឿង​សម្ងាត់​ហ្នឹង ឥឡូវ​វា​ដរធរ​សាយសុស​អស់​ទៅ​ហើយ ។

ដរាប

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា រៀងរាប, ត្រឹម, កំណត់ត្រឹម ។
ឧទាហរណ៍៖ ដរាបណា, ដរាបដល់ថ្ងៃនេះ; ដរាបណាខ្ញុំនឹងវិលមកដល់វិញ, ដរាបនោះសឹមយើងនឹងទៅជាមួយគ្នា; អ្នកនៅចាំក្នុងទីនេះចុះ, ដរាបណាតែ ( ត្រាតែ ) ខ្ញុំមកដល់វិញ ។

ដរ

?ថ្នាក់ពាក្យជា គុណនាម
មានន័យថា អំពី​រោគ​ដែល​រើ​ឡើង​ដោយ​ប៉ះ​ទង្គិច ។
ឧទាហរណ៍៖ ដំបៅ​ដរ បូស​ដរ ជាដើម ។

ដម

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ទឹក​ថ្លា​ដែល​កើត​នៅ​ក្នុង​ផ្កា, ឬ​ទឹក​ដែល​ជោរ​ក្នុង​វត្ថុ​ផ្អែម​ផ្សេង​ៗ​ឡើង​រលោង; ច្រើន​និយាយ​ថា ទឹក​ដម (ស. ដ្ចម អ. ថ. ដម ន. “គ្រឿង​ក្រអូប”; កិ. “ហិត”; “ផង, ដែរ”) ។
សូរ​សព្ទ​ក្រអួន​ពីរោះ ។

ឧទាហរណ៍៖  សំឡេង​មាន​ទឹក​ដម ។

ដប់

?ថ្នាក់ពាក្យជា បកតិសំខ្យា
មានន័យថា ចំនួន ៥ ពីរ​ដង ឬ​ពីរ ៥ ដង (១០) ។ ដប់​នាក់​អន្សម​ខ្លោច (ព. ទ. បុ.) គ្នា​ច្រើន​ឥត​ប្រយោជន៍​ធ្វើ​ការ​មិន​ចម្រើន ។

ដបទៀម

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា គ្រឿងប្រហារធ្វើដោយដែក មានសណ្ឋានដូចមាក់សាន់ តែគ្មានហៀន, ដងវែង ។

ដបតែ

?ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះបានកោសៈ ។

ដបកែវ

?ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះករណ្ឌកៈ ។

ដប

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា បំពង់​ធ្វើ​ដោយ​ដី ឬ​ធ្វើ​ដោយ​កែវ​ជាដើម មាន​បាត​មាន-ក សម្រាប់​ដាក់​របស់​រាវ ។
ឧទាហរណ៍៖ ដប​សុរា ដប​ប្រេង ជាដើម ។

ដន្លាប់

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ក្លង​សម្រាប់​ដាក់​ក្រមួន​មាត់។
ឧទាហរណ៍៖ ដន្លាប់​ភ្លុក ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា រាជសព្ទ
មានន័យថា ព្រះក្នក់ ។

ដន្លង

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ញាតិ​ដោយ​ចង​ពន្ធ; ពាក្យ​សម្រាប់​មាតា​និង​មាតា បិតា​និង​បិតា​ ឬ​មាតា​និង​បិតា របស់​កូន​ប្រសា​ប្រុស​ស្រី ហៅ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ ។

ឧទាហរណ៍៖ ឱ​ដន្លង​មក៍ ! ដន្លង​ដង​ស្នែង ដន្លង​ស្និទ្ធ​ជិត (ដូច​គេ​សែង​ស្នែង​​ជា​មួយ​គ្នា) ។

ដទៃ

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ឯ​ទៀត ក្រៅ​អំពី ។
ឧទាហរណ៍៖ អ្នក​ដទៃ មនុស្ស​ដទៃ ជន​ដទៃ រឿង​ដទៃ ។ល។

ដណ្ដើម

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ជែង​យក ប្រឹង​យក​ឈ្នះ ។
ឧទាហរណ៍៖ ដណ្ដើម​ដើរ​មុន ដណ្ដើម​អីវ៉ាន់​គ្នា ដណ្ដើម​ជជែក ។ល។

ដណ្ដឹង

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា សាក​សួរ​ឲ្យ​ដឹង ។ ធ្វើ​របៀប​ចង​ពន្ធ ចង​ស្ពាន​មេត្រី ក្នុង​ការ​ផ្សំផ្គុំ​កូន​ប្រុស​ស្រី មុន​រៀប​មង្គល​ការ​អាពាហ៍ពិពាហ៍។
ឧទាហរណ៍៖ ដណ្ដឹង​កូន​ក្រមុំ ដើម្បី​កូន​កំលោះ ។

ដណ្ដាំ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា ចម្អិន​បាយ។
ឧទាហរណ៍៖ ដណ្ដាំ​បាយ ។

ដណ្ដប់

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា គ្របខ្លួនដោយសំពត់ ។
ឧទាហរណ៍៖ ដណ្ដប់​សំពត់ ដណ្ដប់​ភួយ ដណ្ដប់​ក្រមា ។

ដង្ហែ

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាសព្ទ
មានន័យថា រៀបរៀង​គ្នា​ជា​ជួរ​តាម​មុន​ក្រោយ​មើល​ទៅ​ឃើញ​មាន​របៀប​ហូរហែ ។
ឧទាហរណ៍៖ ដើរ​ដង្ហែ​គ្នា​រជយ ។

?ថ្នាក់ពាក្យជា កិរិយាវិសេសន៍
មានន័យថា រៀបរៀង​គ្នា​ជា​ជួរ​តាម​មុន​ក្រោយ​មើល​ទៅ​ឃើញ​មាន​របៀប​ហូរហែ ។
ឧទាហរណ៍៖ ដើរ​ដង្ហែ​គ្នា​រជយ ។

ដង្ហើម

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ខ្យល់​ដែល​មនុស្ស ឬ​សត្វ​ដក​ចេញ​ចូល ។
ឧទាហរណ៍៖ មួយ​ដង្ហើម (មួយ​ខណៈ​តូច) ។

                ចុល្លព្រឹក្សកម្ពស់ ២-៦ ម មានដើមកំណើតនៅប្រទេសអាមេរិកក្តៅ គេនាំយកទៅដាំជាលំអ ក្នុងប្រទេសក្តៅនានាសកលលោក។ ផ្លេ ដែលបកសំបកហើយអាចអោយទឹកដមសម្រាប់ផឹកជាថ្នធដកដង្ហើមស្រួល និងនាំឈាមដើរអោយស្រួលផង។ សាច់នៃផ្លែខ្ចី និងទឹកដម គេប្រើជាថ្នាំបញ្ចុះលាមក សំបកនៃផ្លែទុំដែលលុងហើយ គេអាចប្រើធ្វើកំសៀវដាំទឹកពុះបាន។

ដង្ហិតឈ្នាង, ដង្ហិតខ្មោច

?ថ្នាក់ពាក្យជា នាមសព្ទ
មានន័យថា ស្មៅរឹងអាចមានកម្ពស់រហូត ១ ម មានដើមកំណើតប្រហែលនៅប្រទេសអាមេរិកត្បូង គេនាំទៅដាំនៅប្រទេសក្តៅក្នុងសកលលោក។ ឥឡូវអាចដុះឯងៗតាមមាត់ផ្លូវ និងលើដីវាល។ គេយកទឹកគ្រាប់ខ្ចីៗធ្វើថ្នាំដាក់ភ្នែក។ គ្រាប់ទុំលីង ហើយកិនឱ្យម៉ដ្ឋអាចឆុងផឹកជំនួសកាហ្វេ ឬតែបាន។ មុននឹងជ្រលក់សំពត់នេះត្រាំក្នុងទឹកស្ងោរគ្រាប់ដង្ហិតខ្មោច ដើម្បីឱ្យពណ៌ខៀវជាប់ល្អ។ ទឹកស្ងោរ ស្លឹកខ្ចី​ ឬមែកជាថ្នាំបញ្ចុះ ឬជាថ្នាំលើកកម្លាំង។ គេយកទឹកស្ងោរដដែលព្យាបាលជំងឺស្បែក។